Ten tijde van mijn eigen afbreking hield ik iedereen op afstand; ik wilde gewoon niemand zien. Als het niet goed met ons gaat, hebben we allemaal de neiging om ons af te sluiten, om ons op te krullen in een hoekje waar niemand ons kan vinden. En dat is net wat we niet moeten doen. Trauma zit voor een groot deel in het zenuwstelsel; je centrale autonome zenuwstelsel wordt momenteel overspoeld door boosheid, angst en verdriet. Eén van de dingen die het zenuwstelsel helpen kalmeren is contact met anderen, dat kunnen mensen zijn, maar ook (huis)dieren. Het leven is niet bedoeld om alleen te leven, en in de hel waarin je nu verblijft moet je al helemààl niet alleen zitten. In onderstaande video geef ik tips om te verbinden in een periode waarin je je gewoon wilt verstoppen.
Plaats een reactie