Op de vorige pagina had ik het over hoe contact met mensen je zenuwstelsel helpt kalmeren. Buiten in de natuur zijn doet iets gelijkaardigs. Omgeven worden door groen, frisse lucht inademen en daglicht zien maakt dat mensen zich beter voelen. En als het kan, raak die natuur dan ook nog eens aan, met je blote voeten op het gras of je hand tegen een struik of boomstam.
Je hebt wellicht gemerkt dat ik de ondersteunende filmpjes buiten heb opgenomen. Hoewel ik ondertussen een hele weg heb afgelegd in mijn eigen traumaverwerking, is erover praten nog altijd tot op zekere hoogte overspoelend. Als je mentaal teruggaat naar een situatie uit het verleden, is het voor je zenuwstelsel alsof je die gebeurtenissen weer meemaakt. Je lichaam gaat dan weer (gedeeltelijk) in fight-or-flightmodus. Je merkt dat aan de blos op mijn wangen (dat is oververhitting, een deel van de stressrespons), hoe mijn stem soms hees wordt, en aan de bewegingen die ik maak in de filmpjes. Helemaal kalm ben ik dus zeker niet terwijl ik deze tips met je deel, maar buiten zijn, met mijn blote voeten op het gras, helpt me enorm om meer gereguleerd te blijven terwijl ik mentaal terugga naar die vreselijke periode.
Plaats een reactie