Zwangerschapsafbreking owv medische redenen

Als je meer dan 24 weken zwanger bent, en de baby heeft geen afwijking waaraan hij of zij meteen na de geboorte zal overlijden, dan wordt de baby gedood voordat de bevalling wordt opgewekt. Anders loop je immers het risico dat je baby prematuur geboren wordt, met daarbovenop nog eens alle afwijkingen die hij of zij heeft. Zoals een van de gynaecologen het beschreef: ‘Dan duikt het team van kinderartsen erop om de baby uit alle macht in leven te houden, en dan ga je van een ramp naar een catastrofe.’

Afdeling gynaecologie

De dag nadat je het pilletje hebt genomen, ga je terug naar het ziekenhuis voor de dodelijke injectie. Deze gebeurt op de afdeling gynaecologie. Dat betekent dat je tussen zwangere vrouwen in de wachtkamer zal zitten. Het is goed om je daar mentaal op voor te bereiden.

Dodelijke injectie

De dodelijke injectie gebeurt op dezelfde manier als een vruchtwaterpunctie, met een lange naald doorheen je buik. Bij deze ingreep zijn een heleboel artsen aanwezig; de taken worden verdeeld om het mentaal voor de dokters draaglijk te maken. Eén arts maakt een echo van de baby zodat ze de naald kunnen zien. Een andere brengt de naald in, rechtstreeks in het hartje. Een derde arts duwt op de knop om het dodelijke middel toe te dienen, waarna het hartje heel snel ophoudt met kloppen. Je wordt plaatselijk verdoofd en voelt geen pijn, maar de hele ervaring is uiteraard afgrijselijk.

Normaal gezien gaat dit alles vrij snel, maar als de baby moeilijk ligt en/of veel beweegt, kan het een paar pogingen vergen vooraleer men in het hart kan prikken.

Voor mij was het moeilijkste van deze hele nachtmerrie-achtige ervaring dat ik niet mocht bewegen. Je wilt schreeuwen, huilen, wegrennen, maar je moet doodstil blijven liggen. Ik durfde ook niet naar het scherm te kijken waarop mijn dochter te zien was, of zelfs niet naar mijn vriend, uit vrees dat ik dan in tranen zou uitbarsten.

Ontlading achteraf

Toen het eindelijk voorbij was huilde ik harder dan ik ooit in mijn leven gehuild heb. Dat was een ontlading die ik op dat moment absoluut nodig had. Helaas zat ik nog steeds op de afdeling gynaecologie, waar niet de ruimte is om zo lang en hard te huilen als je nodig hebt.

Tip: huil zoveel als mogelijk is; ja, dat is zwaar voor de zwangere vrouwen in de wachtkamer, maar die overleven het wel. Het gaat nu even echt om jou. Je hebt net iets afgrijselijks meegemaakt, en dat moet worden ontladen. Je zal er niet alles uit kunnen huilen, maar dat is oké, je lichaam bewaart deze huil op vrij magische wijze, zodat je achteraf alsnog kan ontladen. Zelfs als je helemaal niet kan huilen of schreeuwen en totaal vast komt te zitten in freeze, kan je daar achteraf uit komen. Meer informatie daarover vindt je in de trauma heling sectie van deze website.